İşte dinci terörtistin yakalanmasına ilişkin ayrıntılar

Ana Sayfa » Medya Kritik » RTE'NİN ARZULADIĞI TÜRKİYE'NİN ŞİFRELERİ

RTE'NİN ARZULADIĞI TÜRKİYE'NİN ŞİFRELERİ

Cumhuriyet Bilim Teknoloji dergisinde ''Politik Bilim'' başlıklı yazılar kaleme alan Aykut Göker, Başbakan ve AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın, amacına ulaşmak için Erdoğan'ın hedefine ulaşmak için uygulamakta olduğunu iddia ettiği planı yazdı. Göker şöyle diyor: ''Bu planı yazılı olarak görmedim ama size ana başlıklarını söyleyeceğim. Bu başlıkların, Erdoğan tarafından, kamuoyuna, en yetkili ağız olarak 'beyan edilme' ya da açıkça yürürlüğe konma sırasına göre söyleyeceğim''

 
26 Temmuz 2013 Cuma 10:40 
Yorum YapYazdır
 
 
RTE'NİN ARZULADIĞI TÜRKİYE'NİN ŞİFRELERİ

Elbette bu planı, ülkenin geleceği için öngörülen stratejik hedefi gözeterek yapacağız.
Bu hedef yalnızca sanayi için ortaya konan bir hedef değildir. Türkiye, örneğin 2023’te nerde olacaktır; 2023 Türkiye’sikonusundakitasavvurumuz nedir, hayalimiz nedir?

Sanayi o hayali gerçekleştirmek için başvurulacak araçlardan biri olabilir. Bir uç noktaya taşıyorum: Öyle bir Türkiye hayal edebilirim ki, sanayii daha bugünden bir yana da bırakabilirim; vazgeçerim.
Demek ki, önce ülke için bir gelecek öngörümüz, bir vizyonumuz olmalı...

Türkiye’nin bir Vizyon 2023’ü var mı? TÜBİTAK’ın elektronik vitrininde (www.tubitak.gov.tr) duran bir ‘Vizyon 2023’ var. Vitrine konduğu 2004 Kasım’ından bu yana hiç dokunulmadan duran ve ‘Vizyon 2023’ kısa adıyla bilinen “Ulusal Bilim ve Teknoloji Politikaları: 2003-2023 Strateji Belgesi”nden söz ediyorum. Ama o yürürlükte değil. Yalnızca, TÜBİTAK’tan yurt dışındaki, bilim ve teknoloji politikalarıyla ilgilitoplantılara gidildiğinde ‘bizim de bir gelecek vizyonumuz var’, demeye yarıyor.

Ama gerçekte Türkiye’nin bir başka ‘Vizyon 2023’ü var. Daha doğrusu, Recep Tayyip Erdoğan’ın bir ‘Vizyon 2023’ü var.

Erdoğan ‘Vizyon 2023’ünü, 12 Haziran 2011 seçimleri sırasında açıkladı. “Biz Hazırız Milletimiz Hazır Türkiye Hazır” sloganının kullanıldığı “Vizyon 2023 Reklâm Filmi”nden anımsayacaksınız: Orada “son teknolojiyledonatılmış dev şehir hastanelerine, herkesin gidebildiği üniversitelere,dünya ile rekabet eden okullara sahip, kentsel dönüşümünütamamlamış, herkesin kolayca konut sahibi olabildiği bir ülke” resmedilmekteydi.

Ama, Erdoğan’ın yaptığı işler, izlediği yol vaat ettiği ülkenin gerçektenasıl bir ülke olacağının aynasıdır: Hastanelerinde, doktorla hastası arasında cinsiyet uyumunun gözetildiği, üniversitelerinde son sözün ulema tarafından söylendiği, okullarında Sünnîliğe bağlı dindar gençlerinyetiştirildiği, dönüşümünü tamamlamış kentlerinde insanların dinî esaslara uygun yaşadığı bir ülke...

Erdoğan’ın ‘gelecekteki ülke hayali’ budur: Sünnî akideye bağlı siyasî İslâm’ın hâkim olduğu bir ülke; Sünnî esaslara dayanan bir devlet… Erdoğan’ın tuttuğu yol, Osmanlı’nın takip ettiği Sünnîlik yoludur. Hedefi de Osmanlı’nın devlet düzenidir.

Erdoğan’ın hedefine ulaşmak için uygulamakta olduğu bir atılım planı var. Bu planı yazılı olarak görmedim ama size ana başlıklarını söyleyeceğim. Bu başlıkların, Erdoğan tarafından, kamuoyuna, en yetkili ağız olarak ‘beyan edilme’ ya da açıkça yürürlüğe konma sırasına göre söyleyeceğim.

I. Ana Başlık: Sermayenin El Değiştirmesi...

Recep Tayyip Erdoğan’ın, 12 Eylül 2010 Referandumu’ndan hemen önce, ATV’nin canlı yayınında kendisine sorulan soruya verdiği yanıtşuydu:

“...İstanbul sermayesi nedense işin başından itibaren bizimle parakazanmada anlaştı ama siyasette anlaşamadı. Bunu da zaman zamanitiraf ettiler. ‘Biz bire beş kazandık ama biz [sizi] siyasetendestekleyemeyiz, bizim siyasi kanaatimiz bu.’ Fakat isteseler de istemeseler de Türkiye’de artık sermaye ciddi manada el değiştirmeye başladı. Bu bizim için çok önemli bir güven kaynağı. ...Şu anda dünya ile bütünleşen bir Anadolu var. Bu da belki onları rahatsız ediyor... Ama biz isteriz ki niçin İstanbul sermayesi Anadolu sermayesi ile içe olmasın.” (Cumhuriyet Haber Portalı, 10.09.2010)

‘İstanbul sermayesi’ TÜSİAD çatısı altında toplanmış çevrelerini; ‘Anadolu sermayesi’ de, MÜSİAD ve TUSKON’un çatıları altındatoplanmış çevrelerini, İslâmî sermayeyi simgelemektedir.

Sermaye, 40’lı yıllarda Varlık Vergisi’yle, 50’li yıllarda 6-7 Eylül Olayları ile el değiştirme süreçlerinden geçmişti. 80’li yıllardan başlayarak devlet işletmelerinin yok edilerek pazar paylarının ya da pazar paylarıyla birlikte bütün varlıklarının yok pahasına özel sektöre devri sermayenin üçüncüel değiştirişiydi… Demek ki ‘Vizyon 2023’e giden süreçte amaçlanan,dördüncüsünü gerçekleştirmek: Bütün sermaye siyasî İslâm’a…

II. Ana Başlık: Silâhlı Kuvvetler, Yargı ve Kamu YönetimiÜzerinde Mutlak Surette Otorite Tesisi...

Silâhlı Kuvvetler üzerinde otoritenin mutlak surette tesisi için izlenen yolu söylemeye gerek duymuyorum. Bu biliniyor. Ancak şu kadarını söyleyeyim; dıştan bakan bir göz için, yarattığı sonuçlar açısından bu TSK içinde bir kadro tasfiyesi üzerine kurgulanan kadrolaşmaharekâtıdır.

Yargı üzerinde otoritenin mutlak surette tesisinin, 12 Eylül 2010 tarihinde yapılan anayasa referandumuyla gerçekleştirildiği biliniyor.

Kamu yönetiminde otoritenin mutlak surette tesisi içinse, yine biliyorsunuz, önce “Kamu hizmetlerinin düzenli, etkin ve verimli birşekilde yürütülmesini sağlamak” gerekçesiyle, “kamu kurum vekuruluşlarının teşkilat, görev ve yetkilerinin” kanun hükmünde kararnamelerle yeniden düzenlenmesinde hükûmeti yetkili kılan 6 Nisan 2011 tarih ve 6223 sayılı kanun çıkarıldı. Ardından, bu kanuna dayanılarak, 2011 yılının ikinci yarısında, Resmî Gazete’de peş peşeyayımlanan kanun hükmünde kararnamelerle kamu kurumlarının tamamı köktenci bir anlayışla yeniden düzenlendi.

Bütün kamu kurumları, daha önce ‘bağımsız’ ya da ‘özerk’ ya da ‘kısmen özerk’ bir konuma sahip olanlar dâhil, katı merkeziyetçi, bürokratik bir yapının birimleri hâline getirildi. Hepsi artık tek bir siyasî otoritenin emrialtındadırlar.

III. Ana Başlık: Bilim Kurumlarının da Mutlak Olarak Merkezî Otoriteye Bağlanmaları...

Kanun hükmünde kararnameler harekâtında, bütün bilim kurumları da aynı katı merkeziyetçi, bürokratik yapının birimleri hâline getirilmişlerdir. Aslında, bilim kurumlarının merkezî otoriteye bağlanmaları, dolayısıyla da o otoriteyi kullanacak siyasî İslâm’ın denetimi altına alınmaları daha eskiye dayanır. AKP işbaşına gelir gelmez müdahale ettiği iki bilim kurumu vardır: YÖK ve TÜBİTAK...
YÖK’ü denetimleri altına alarak başlattıkları süreç, temelde üniversiteyi kendi siyasî-ideolojik çizgilerine çekmeyi amaçlayan bir süreçtir... Görünüşe göre bilimle uğraşan ama temelde kendi Sünnî inançsistemlerine bağlı kişilerin, kritik kadrolara (üniversite rektörlüklerine, fakülte dekanlıklarına...) yerleştirilmeleri bu sürecin ilk aşamasıdır. YÖK’e biçilen ana misyon bu kadro harekâtının yürütülmesidir...
TÜBİTAK ise, esas îtibâriyle, bilimsel araştırmalara ve bilim adamıyetiştirmeye parasal destek sağlayan bir kurumdur ve kullandığı budestek aracıyla üniversitede araştırmayı ve bilim adamı yetiştirmeyiyönlendirebilme gücüne sahiptir.

TÜBİTAK aynı zamanda, bilimi özellikle gençlere sevdirmek; bilimin temel kavramlarını, başvurduğu yöntemleri ve bulgularını her yaştan gence öğretmek, onların bilimle, bilimsel düşünceyle tanışıklıklarını sağlamak için yayın yapan, bu alanda son derece etkin olmuş bir kurumdur.

Eğer hâlâ Orta Çağ’ın engizisyoncularının kafasıyla düşünüyorsanız vebilimin, inandığınız, îman ettiğiniz doğrularla uyuşmayan, îmana bütünüyle aykırı sonuçlara varabildiğini görüyorsanız ne yapardınız? Ama her ne yapacaksanız, günümüz koşullarında, ‘zevâhiri’ kurtaracak biçimde yapardınız.

Bilimle hesaplaşmak için parasal destek ve yayın gibi iki etkin araca sahip bir bilim kurumunu denetim altına almak ‘zevâhiri’ kurtaracak bir yoldu; onlar da öyle yaptılar. Son kararnamelerle TÜBİTAK’ı da bütünüyle merkezî-siyasî otoritenin emri altına aldılar.

Bilim akademileri bütün dünyada bilimde son sözü söyleyen kurumlar olarak bilinir. Bu yetkileriniyse, çatıları altında toplanan seçkin bilim insanlarından alırlar. Türkiye’de de, eleştirilebilecek yanları saygınlığına gölge düşürmeyen böyle bir kurum vardı; bu kurum da denetim dışında bırakılamazdı; nitekim Türkiye Bilimler Akademisi’ni de yine kararnamelerle, merkezî-siyasî otoritenin emir komuta zincirine bağladılar.

Türkiye’nin bilim sisteminin, üniversitesiyle, diğer bilim kurumlarıyla birlikte siyasî iktidarın merkezî otoritesine bağlanmasıyla, yönetimsel açıdan geldiği nokta Osmanlı’nın ‘ilim’ sistemidir, medrese sistemidir. Prof. Dr. Ahmet Yaşar Ocak’ın dediği gibi, “Osmanlı ideolojisinin merkeziyetçi devletçi yapısı ve buna bağlı olarak ortaya çıkan düşünce tarzı”nın medreseye ve ulemaya biçtiği rol “Devlet ideolojisinin temeli olan Sünnîliği savunmanın fikir ve inanç temellerini hazırlamak.”tı. Ulema asla bunun dışına çıkamazdı; çıkanlar şiddetle cezalandırılırdı (Bkz. Ocak, Ahmet Yaşar [2011], Yeniçağlar Anadolu’sunda İslam’ın Ayakİzleri / Osmanlı Dönemi, Kitap Yayınevi, 1. Basım, Mayıs 2011, İstanbul.)

Elbette bugünkü âcil görev, Cumhuriyet’in kurulmasıyla birlikte Sünnîlikten kayıp giden devletin ideolojik temellerinin yeniden Sünnîlik esasına oturtulmasıdır; üniversite bunun fikriyatını, kültürel alt yapısınıhazırlayacaktır...

Abarttığım sanılmasın. En yetkili ağız olarak Recep Tayyip Erdoğan’ın, ‘Başbakan’ sıfatıyla başkanlığını yaptığı Bilim ve Teknoloji YüksekKurulu’nun 27 Aralık 2011 günlü toplantısında, açış konuşmasındasöyledikleri itirazı mümkün olmayan kanıtımdır. Ne demişti?

“...Harezmi’yi, Cezeri’yi, Ali Kuşçu’yu, Piri Reis’i, El Kindi’yi, Gazali’yi, Farabi’yi, Akşemseddin’i zikretmeden, isimlerini anmadan bilim tarihi yazılamaz.

“Astronomi denildiğinde akla sadece Kopernik’in gelmesi, Ali Kuşçu’ya haksızlıktır. Fizik denildiğinde, Newton kadar Cabir Bin Hayyan’ı anmamak, aleni ayrımcılıktır. Kan dolaşımı, anestezi,
verem, katarakt ameliyatı, mikrop kavramı, bizim medeniyetimizin isimleri anılmadan, onların bilime katkıları zikredilmeden izah edilemez.” (Bkz. WWW.tubitak.gov.tr)

Doğru; bu isimler anılmadan bilim tarihi yazılamaz. Ciddiye alınan hiçbir Batılı bilim tarihçisi de böyle bir şey yapmadı. O hâlde, Erdoğan bu sözleriyle kimi hedef aldı ve ne anlatmak istedi?

Asıl merak edilecek konuysa şu: Kendisi de akılcı felsefeden gelen ama daha sonra yazdığı ve ‘filozofların tutarsızlığı’nı konu ettiği Tehâfütü’l-felâsife adlı eserinde aklı bütünüyle reddederek ortaya koyduğu öğretinin, İslâm’ın bilimden kopmasında önemli ölçüde rol oynadığı bilinen, İslâm filozofu Gazâlî’nin, verilen örnekler arasında yer alması ne anlama geliyor?

Ya da Gazâlî’nin bu eserindeki görüşlerine yaklaşık yüz yıl sonra yazdığı Tehâfütü’t-tehâfüt adlı eserinde, Gazâlî’nin tutarsızlığını ortaya koyarak karşı çıkan ve Batılı bilim tarihçilerinin Averroes adıyla andıkları Endülüslü İbn-i Rüşd’ün adı niçin anılmıyor?

Peki, ya o dönemlerin İslâm tıbbının üzerinde çalıştığı bazı konular sayıldığı hâlde, ‘İslâm tıbbı’ deyince ilk akla gelen ve Batılı bilim tarihçilerinin Avicenna adıyla andıkları İbn-i Sina’nın anıtsal adı niçin anılmamıştır? İbn-i Sina’nın aklı esas almasına, Gazâlî, anılan eserinde karşı çıktığı için mi?

Peki, ya Ali Kuşçu’nun adını andığı hâlde, Osmanlılarda ilk rasathaneyi İstanbul’da 1577’de kuran ve bilimde, çağdaşı olan Danimarkalı astronom Tycho Brahe (1546-1601) ile kıyaslanabilecek bir yetkinliğe sahip bulunduğu ortaya konan Takiyüddîn el-Râsıd’ın adını niçin anmadı?

Kurduğu rasathane, kuruluşundan üç yıl sonra, din adına yerle bir edildiği için mi? Halil İnalcık, “...rasathanenin yazgısı, din bağnazlığının aklî ilimler üzerine açık zaferini gösteren bir olaydır.” der (İnalcık, Halil [1973], Osmanlı İmparatorluğu Klâsik Çağ (1300-1600), Çev. Ruşen Sezer, YKY, 2003, İstanbul.). Yoksa 2023’de, bugün Türkiye olarak anılan ülkenin tepesine dikilmek üzere hâlâ o zaferin bayrağı mı taşınmaktadır?

Unutmayın, ‘evrim kuramı’yla ilgili bir soru üzerine, “Türkiye’nin birliğe ihtiyacı var. Uçak füze diyoruz. Bunlara odaklandık. Evrim teorisine inanan var inanmayan var. Birlikteliğe daha çok ihtiyacımız var.” (Ekonomi Haber: Ulusal Haber Portalı, 14 Ocak 2012) diyebilen bir bilim adamı TÜBİTAK’ın başındadır.

IV. “Dindar Bir Gençlik Yetiştirmek...”

AKP’nin ilk ve ortaöğretim sistemimizi yeniden düzenleme konusundayüklendiği misyon, Recep Tayyip Erdoğan tarafından 31 Ocak 2012’de açıklanmıştı: “Dindar bir gençlik yetiştirmek...” (Cumhuriyet ve Milliyet gazeteleri, 02 Şubat 2012)

Ardından da, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Mehmet Görmez’le görüşüyor ve “Dinimizi hurafelerden uzak, berrak, öz, en doğru şekilde halkımıza öğretmekle, nesillere yaymak [atç] Diyanet İşleri teşkilâtının en önemli görevlerindendir.” diyordu (Cumhuriyet, 04 Şubat 2012).

Bilindiği gibi, bu misyon açıklamalarından iki ay kadar sonra, 30 Mart’ta çıkarılan yasa ile öğretim sistemi kökten değiştirildi; ‘4+4+4’ sistemigetirildi.

Daha sonra, bu yasanın ruhuna uygun olarak, imam-hatip okullarının ortaöğretimin temel eğitim kurumu hâline getirilmek istendiği; pek çok okulun, öğrenci ve öğretmenlerinden arındırılarak imam-hatip ortaokuluna dönüştürüldüğü; velileri, çocuklarını bu ‘mekteplere’ yazdırmaları konusunda ikna etmek için imamların seferber edildiği; “Kurân-ı Kerim” ve “Hz. Peygamberin hayatı” derslerinin, ‘seçmeli ders’ görünümü altında, askerî okullar dâhil bütün okulların‘müfredatına’ konduğu bir sürece tanıklık ettik.

Hiç kuşkumuz yok, Vizyon 2023’e giden yolda yetiştirilen ‘Dindar gençliğin’ beynine Sünnîliğin esasları aşılanacaktır.

Gelelim Sanayi Planı Meselesine...

Şimdi soralım: Bu verili koşullarda, birileri bir sanayi planı hazırlasa o plan ne ifade edecektir?

Ama önce şu sorunun yanıtını verelim: Niçin sanayi planı yaparız?

Geleceğin Türkiye’si için tasavvurumuz neyse o tasavvurumuzugerçekleştirmek için sanayinin payına hangi işlev düşecekse o işleviyerine getirebilsin diye sanayi planı yaparız; öyle değil mi?

Örneğin, Türkiye’de kurulu sanayi bugün, herhangi bir ürünü, ‘teknolojisi kendisine verilmek koşuluyla’, istenilen teknik özelliklereuygun olarak, öngörülen kalite ve zamanda ve kabul edilebilir fiyatlarlaimal edebilme yetkinliğine sahiptir. Ancak o ürünün teknolojisini ya da oürünü üretirken kullanacağı üretim teknolojisini ya yabancı ortağından ya da yabancı kökenli lisansör firmadan satın alır. Kullanacağı teknolojiyikendi geliştiremez; yeni ürün, yeni üretim yöntemi, yeni sistemgeliştiremez. Bu nedenle de dünya pazarlarında yaratabildiği tek bir özgün ürün markası yoktur.

Kısacası, Türkiye’de kurulu sanayi bu hâliyle, teknolojide ve kullanacağıteknoloji muhtevası yüksek kritik girdilerde bütünüyle dışa bağımlı bir imalât merkezi işlevini görmektedir. Kendisiyle ilgili stratejik kararları, yateknoloji hâkimiyetini elinde tutan yabancı ortağı ya da hangi yabancı firmanın uluslararası tedarik zincirinde yer almışsa o firma verir.

Varlığını Cumhuriyet’e borçlu olan yerli sanayi burjuvazisinin, bütün bir Cumhuriyet tarihi boyunca edinebildiği kültür, sonuç olarak imalâtkültürüdür.

Burada ‘kültür’ kavramını, bir toplum, topluluk ya da kurumun, öğrenmeve öğrendiğini gelecek kuşaklara aktarabilme kapasitesine bağlı olan bilgi ve deneyim birikimini ifade etmek için kullanıyorum.

Eğer Türkiye, geleceğin dünyasında, dünya nimetlerinin paylaşımındasöz ve karar sahibi olmak ve kendi payını dişe dokunur ölçüde artırmak istiyorsa bellidir ki, sanayide bir kültür sıçramasını gerçekleştirmekzorundadır.
İmalât kültüründen teknoloji geliştirme kültürüne, yenilikçilik-yaratıcılıkkültürüne sıçramasını gerçekleştirmek zorundadır.

Diyelim böyle bir plan yapmak istiyoruz... İlk sorumuza dönelim: Bu verilikoşullarda, o plan ne ifade edecektir?
Birincisi, yerli sanayi burjuvazisinin, teknoloji üstünlüğünü elinde tutan yabancı sermaye ile ortaklık yapısı ve faaliyet gösterdiği pek çok sanayi dalında geçerli olan uluslararası üretim yapılanmasında eklemlendiğiyer, kendiliğinden böyle bir kültür sıçramasında bulunmasına uygundeğildir; bu yapı kendiliğinden bu sıçramaya izin vermez. Bu sıçramayı yapabilmesine, ülkede yaratılan destek mekanizmaları yetmez.

Bunun için, tıpkı G. Kore’de ve benzerlerinde olduğu gibi, ulusal motivasyon gereklidir... Ve bu motivasyonun, bu ulusal yönlendirmenin, devletten, devlete hâkim olan siyasî iktidardan gelmesi gerekir. Bugünkü iktidar blokununsa böyle bir derdi yoktur; bağlı olduğu ideolojide buna yer yoktur; dayandığı sermaye ayağının da böyle bir niyet ve ‘istidadı’ yoktur.

Yeni sermaye sınıfının -yâni İslâmî sermayenin- geldiği ticaret ve rantkültüründen teknolojisine hâkim, onu kendisi geliştirebilen, yenilikçi, yaratıcı bir sanayi kültürüne sıçraması, görülebilir bir gelecek için neredeyse imkânsızdır. Bugünkü ölçek büyüklükleri de buna zâten elvermez.

Sermayeye el değiştirtme peşinde koşan Recep Tayyip Erdoğan bunu başarsa bile el değiştirecek olan sermayedir; kültür birikimi değil...

Sanayi kültürüyle hiçbir ilişkisi olmayan Arap sermayesiyle işbirliği ya da ortaklık, bu konuya herhangi bir çözüm getirmeyecektir. Fiilen görüyoruz; yerli İslâmî sermayenin de işbirliği yaptığı Arap sermayesinin de, günümüzdeki başlıca yönelim alanları inşaat sektörüdür; ‘süpermarket’ zinciridir; sanayi sektörü değil...

O hâlde söz konusu verili koşulları, Recep Tayyip Erdoğan’ın Vizyon 2023’ünü kabullenerek yapılacak bir sanayi planı anlamsızıdır.

Peki, biz sanayi planımızı hangi vizyona göre yapacağız?

Erdoğan, kendi Vizyon 2023’ünü elbette erişilebilir bir hedef olarak görüyordur. Öyle de görecektir.

Engellenebilmesi, Erdoğan’ın tasavvurundaki ‘Vizyon 2023’e itirazı olanlara bağlıdır.

Ama itirazı olanların kendi ‘Vizyon 2023’leri -kendi gelecek öngörüleri- yoktur.

Prof. Dr. Metin Durgut’un (ODTÜ) bir özdeyişini anımsıyorum: “Kendilerinin öngörüsü olmayanlar başkalarının öngörüsünü yaşamayamahkûmdurlar.”

(*) A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Araştırma ve UygulamaMerkezi (KAYAUM)’un düzenlediği 21. Yüzyıl için Planlama Kurultayı’nda (6/7 Aralık 2012, Ankara) sunulmuştur.

 
26 Temmuz 2013 Cuma 10:40 
Yorum YapYazdır
 
(0 Yorum Yapıldı)Yorumlar
<p>Henüz kimse yorum yapmamış, ilk yorum yapan siz olun.</p>
 
Bu Kategorideki Diğer Haberler
 
 
Son 24 Saat
Haberler RSS Beslemesi
 
Yazarlar
Yazarlar RSS Beslemesi
A. Şefik Mollamehmetoğlu
 
Nihat Genç
 
Attila Aşut
 
Prof. Dr. Orhan Özgür
 
Arslan Bulut
 
Mehmet Polat
 
Türker Ertürk
 
Ahmet Özer
 
Göksu Mollamehmetoğlu
 
Gülcan Özgür
 
Ömer Turan
 
Osman Cudi Yılmaz
 
Ömer Faruk Altuntaş
 
Prof. Dr. Burhan Çuhadaroğlu
 
Prof. Dr. Cavit Boz
 
Prof. Dr. Kemal Üçüncü
 
Hüseyin HAYDAR
 
Zekeriya Saka
 
Mehmet Kuvvet
 
Hasan Güneş
 
Erdal ÖZÇELİK
 
Serpil Satut Denizoğlu
 
Erdal Eksert
 
İnci Güngör
 
Kazım DEMİR
 
Coşkun ERUZ
 
Mehmet Akıncı
 
Ruhi  Türkyılmaz
 
İlyas Gümrükçü
 
Sami KOÇ
 
Ömer Asan
 
Prof. Dr. Örsan Öymen
 
Kadir ŞİŞGİNOĞLU
 
 
 
Gazete Manşetleri
 
 
Lig Puan Durumu
 
Takımlar
O
G
B
M
P
1
Başakşehir
17
11
6
0
39
2
Beşiktaş
17
11
5
1
38
3
Galatasaray
17
11
3
3
36
4
Fenerbahçe
17
9
5
3
32
5
Bursaspor
17
8
3
6
27
6
Osmanlıspor FK
17
6
8
3
26
7
Antalyaspor
17
7
4
6
25
8
Konyaspor
17
6
6
5
24
9
Gençlerbirliği
17
5
7
5
22
10
Trabzonspor
17
6
3
8
21
11
K.D.Ç. Karabük
17
6
3
8
21
12
Kasımpaşa
17
6
3
8
21
13
Akhisar Bld.
17
5
5
7
20
14
Alanyaspor
17
5
3
9
18
15
Ç. Rizespor
17
4
4
9
16
16
Kayserispor
17
3
3
11
12
17
Gaziantepspor
17
3
2
12
11
18
Adanaspor
17
2
5
10
11
 
Şampiyonlar Ligi
 
UEFA Avrupa Ligi
 
Alt Lig
 
 
Anket
2016 TÜRKİYE AÇISINDAN NASIL GEÇECEK?
ÇOK İYİ
İYİ
BİR ŞEY DEĞİŞMEZ
KÖTÜ
ÇOK KÖTÜ
 
Namaz Vakitleri
 
  • İmsak05:49
  • Güneş07:35
  • Öğlen12:43
  • İkindi15:13
  • Akşam17:28
  • Yatsı19:04
 
Tarihte Bugün
1535 - İspanyol fatih (Konkistador) Francisco Pizarro Peru'nun başkenti Lima'yı keşfetti.
1778 - İngiliz kaşif James Cook, Hawaii'ye ulaştı.
1886 - Kadınlar, Şükufezar dergisinde "saçı uzun aklı kısa" deyimine karşı mücadele başlattı.
1896 - X-ışınları cihazı ilk kez New York'ta halka tanıtıldı. "X" adı, ne tür bir ışın olduğunun bilinmeyişini simgeliyordu.
1903 - Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Theodore Roosevelt'in Birleşik Krallık Kralı VII. Edward'a gönderdiği radyo mesajı, Birleşik Devletlerden radyo ile yapılan ilk okyanus aşırı iletişim olmuştur.
1910 - Çırağan Sarayı yandı. Saray 1865'te Sultan Abdülaziz tarafından inşa ettirilmişti.
1911 - İlk defa bir uçak, bir geminin güvertesine iniş yaptı. Pilot Eugene B. Ely, San Francisco limanında bulunan USS Pennsylvania gemisine indi.
1912 - Kaptan Robert Scott Güney Kutbuna ulaştı. Bunu başaran ilk insan olmayı hayal ediyordu ancak Roald Amundsen ondan yaklaşık bir ay önce bunu başarmıştı.
1919 - I. Dünya Savaşı'nda yenik düşen devletlerle anlaşmalar yapmak üzere, İtilaf Devletleri temsilcilerinin oluşturduğu Paris Barış Konferansı açıldı. Avrupa'nın haritası yeniden çizildi.
1924 - İstanbul'da Milli Türk Ticaret Birliği Kongresi toplandı.
1927 - Lozan Antlaşması, Amerikan Senatosu tarafından reddedildi.
1928 - Çerkez Hacı Sami çetesinden 3 kişi Eminönü Meydanı'nda idam edildi. Bu kişiler Atatürk'e suikast iddiasıyla idama mahkum edilmişlerdi.
1931 - Cumhuriyet gazetesinin düzenlediği Türkiye Güzellik Kraliçesi yarışmasını, Naşide Saffet Hanım kazandı.
1940 - Milli Koruma Kanunu kabul edildi.
1943 - Sovyetler, Leningrad'da hüküm süren Nazi kuşatmasını kırdıklarını açıkladı.
1944 - Trak adlı yolcu vapuru, Çanakkale'den Bandırma'ya giderken kayalara bindirerek battı: 24 kişi öldü.
1946 - Madam Butterfly operası, Ankara'da sahnelendi.
1947 - İstanbul'da Muallimler Birliği kuruldu.
1950 - Demokrat Parti (DP) işçiye grev hakkı istedi.
1951 - Vietnam Kurtuluş Cephesi gerillaları Hanoi'den geri çekildi; şehir Fransız'ların eline geçti.
1954 - Yabancı Sermaye Yasası Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edildi.
1966 - Vefa Poyraz İstanbul valiliğine atandı.
1966 - Ankara Cezaevi'nde af isteyen mahkumlar isyan etti. İstanbul Üsküdar Toptaşı Cezaevi'nde 260 mahkum açlık grevine başladı.
1969 - ABD'li bilim insanlarınca, düzenli elektromanyetik dalgalar yayan ilk pulsarlar bulundu.
1977 - Zatürreye yol açan gizemli Lejyoner hastalığı'nın amili olan bakteri bulundu ve Legionella pneumophila olarak adlandırıldı.
1983 - Kültür Bakanlığı'nca Sinema Yasa Tasarısı hazırlandı. Bakanlık tasarıyla filmlere denetim getiriyordu.
1984 - -Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) davası duruşmasında sanıklara tek tip elbise giydirildi.
1989 - Kıbrıslı işadamı Asil Nadir, Günaydın gazetesinden sonra Gelişim Yayınları'nı da satın aldı.
1991 - Irak, İsrail'in Tel Aviv ve Hayfa şehirlerine Scud füzesi attı.
1991 - Hükümet, TBMM'den gerektiğinde Türk Silahlı Kuvvetleri'nin yurt dışında görevlendirilmesi ve yabancı askerlerin Türkiye'de bulundurulması konusunda yetki aldı.
1993 - Bayburt'un Üzengili köyü üzerine çığ düştü; 56 kişi öldü, 22 kişi yaralandı.
1996 - Michael Jackson ile Lisa Marie Presley'nin iki yıl süren evlilikleri boşanma ile sona erdi.
2005 - 800 yolcu kapasiteli yolcu uçağı Airbus A380, Toulouse'da (Fransa) basına tanıtıldı.
532 - Konstantinopolis (günümüzde İstanbul)'te başlayan Nika ayaklanması tamamen bastırıldı. 30.000 kişinin öldüğü tarihin bu en kanlı ayaklanması 13 Ocak'ta başlamıştı.
 
Arşiv
 
Süper Loto
12.01.2017 Tarihli Çekiliş Sonucu081315212246
 
On Numara
16.01.2017 Tarihli Çekiliş Sonucu04060711131823272934414550515259676973747579
 
Sayısal Loto
14.01.2017 Tarihli Çekiliş Sonucu052629343536
 
Şans Topu
11.01.2017 Tarihli Çekiliş Sonucu020308202608
 
 
Kurumsal

İçerik

Gündem

Siyaset

Teknoloji

Yukarı Çık