İsyan başladı…Çaycı T, Keşancı A, kitapçı K, tarih kazmacısı V, teknik ekipten herhangi biri S, mikrofon taşıyıcısı Ö , çizikçi H, B ve ünlü olmayı becerememiş diğer çizikçiler, başarısız ‘fotoğraf sanatçılığı’ heveslisi E, tabelacı Y, şelaleci M, internet sörfçüsü H, ilaççı E ve  başı eğik başaklar ve ölü balıklar ve tek ayak üstünde bekletilenler ve geri kalan rateler en nihayet bir dernek çatısı altında toplanmağa karar verdiler! Söz konusu derneğin  bir tek çatısı olacak, çatı yeterli, çatının altına sığındık mıydı höst diyenin gözüne sokuveririz gayri…Derneğin bir tek çatısı olacak ama bir çok başkanı olacak; her bir zat başkan olacak, her bir zat enbibaşkan olacak, eh yani madem başkan olamayacağız ne demeye kuralım ki derneği! Derneklerin ve benzeri yapıların öyle ciddi düşünsel, felsefi ve siyasi ayrılıklardan, sanatsal yaklaşım farklılıklarından filan doğduğu fikri zayi oldu, çok da dert değil hani…Mesele makamdan mekanı, iktidardan reklamı  kapabilme maharetinde; öyle böyle değil, en  şahane projeleri üreterek kaynak bulabilmede … Mesele rant olunca sanat ve muhalefet teferruattır, haliyle…

Derneğe kimler başkan olabilir; en büyük olmayı becerememiş şairler, en kral olmayı becerememiş sinemacılar, bir tanecik ödül bile alamamışlar, bir ‘okur grubu’ bile kuramamışlar, bir ‘hayran kitlesi’ bile olmayanlar, az ilerdeki matbaada kitabını bastıracak parayı bulamamış olanlar, en az imza günü yapanlar, imza masasında oturup gelip geçenlerin gözlerine  umutsuz bir heyecanla nafile bakanlar, oralardan buralardan ikide bir davet almayanlar, en az ‘ünlü insan’ tanıyanlar, siyasi namusunu emperyalizmin en örtük  kazığı olan etnik kimlik teranesine tapınmağa bağlamayanlar, en şişmanlar, en ‘evde kalan’ kızlar, en ‘tek başına’ delikanlılar, en makam mevki sahibi olamayanlar, olanlar tarafından kovulanlar ve yakınları ve…en ‘beceriksiz mahluklar’ ve…en en en tutunamamışlar!

Derneğin, ağırlıklı olarak, lüzumu halinde toplanıp, icap ettiğinde açıklama yapıp ve naçar kalındığında apar topar bir takım müsamereler, imza günleri serisi, yarışmalar ve ödül törenleri v.b. sanatsal faaliyetler düzenlemesi ve ‘ben aşağıdan bakıyorum sen yandan’ diyerek yeni yeni partiler kurması ve ‘olmadı ben öbür yandan bakıyorum’ diyerek yeni yeni yavrular doğurması planlanmaktadır. Dernek, ağırlıklı olmayarak ise, boş vakitlerinde onu bunu çekiştirme çayları, “o oldu da ben niye olmadım abi” ayinleri, “bir gün hepsi görecek, en ünlü ben olacağım”  hezeyan baloları, d-inleti akşamları, söyleş-meyes-i günleri  düzenlemeyi tüzüğüne eklemiştir.

Dernek, başkanlık için başvuru şartlarını ‘kendini öne çıkarıp ünlü etmek hususunda mütemadiyen çuvallamış olmak’ şeklinde oldukça anlaşılır bir kuralla ifade etmiş, şahsını bu kurala haiz sayanlara kapılarını açık tutmuştur. Bununla birlikte dernek, gençlerin dört elle sarılıp korumaları gereken bir geçmişe henüz sahip olmadıkları için radikal çıkışlar yapabildikleri, orta yaşlıların bir geçmişleri olduğu ve ama aynı zamanda  gelecek tasavvurundan henüz vazgeçmedikleri için liberal olmalarının makul sayılabileceği, yaşlıların ise sadece bir geçmişleri olduğu için onu korumak adına tutucu olacakları hayat bilgisiyle yukarıda ifadelendirilen başkan olma kuralını esnek algılayacağını taahhüt etmiştir.

 Bu bilgiyle dernek, “Ben emekçiye, ezilene dair şiir yazdım, değeri ister biline, ister bilinmeyene” diyerek her gün içimizde cismen dolaşan ve ama cümlemizin işbirliğiyle hayatın  savurduğu o yerde, dışarıda, varolamayan ‘o şairi’ onursal başkan olarak kabul etmiştir.

Derneğin mekanında, her bir başkan için ayrı ayrı; ağlama duvarı, başarılı olmasını engelleyen hayaletleriyle dövüşme ringi, “ben kendimi övmeyi sevmem, arkadaşlar sağolsun benim için şöyle şöyle derler” şeklinde ‘dolaylı yoldan’ övünme masası, “benim yazımı 1111 kişi okuyor, ya seninkini” şeklinde caka satma kürsüsü, “bu halk sanattan anlamıyor” sızlanması için özel oda, “benim günüm gelince hepinizin canına okuyacağım” parmağını sallama sahnesi v.b. bölümlerin yer alması karara bağlanmıştır.

 Dernek, talebe göre karikatürcülük, oyunculuk, müzikçilik, resimcilik, edebiyatçılık ve ayriyeten şaircilik, köşe yazarcılığı, televizyon programcılığı, sinemacılık, fotoğrafçılık, dernekçilik, sponsor bulmacacılık, siyasetçilik, kafakol ilişkisi kurabilmececilik, iktidara yanaşmacılık, ünlülerin yanında görülebilmececilik, yarışmalara katılmacacılık, dikiş nakışçılık v.b. alanlarda ‘sanatçı’ imal edecektir. İmal edilmek isteyen sanatçı adaylarının kurslara katılması yeterli görülmektedir, şüphesiz!

Derneğin bir şiarı bir sloganı elbette olacaktır.

Dernek yapılaşmasında, slogan, şiar  ve harici hususlarda, demokratik usullerin gereği pek tabi ki öneri alınacaktır lakin dikkate alınmayacaktır!

Hal böyle olunca, derneğin sloganı ‘yeni önerilere açık olmak kaydıyla’ şöyle belirlenmiştir; “Savulun, en ünlü ben olcam, çekilin en önde ben olcam!”

Hayde vira!